Πόσο δυνατός είναι ένας ήχος 20 dB;

Πώς ακούγονται τα 20 dB στην καθημερινή ζωή;

Ένα επίπεδο ήχου 20 dB βρίσκεται κοντά στο κατώτερο όριο της ανθρώπινης ακοής. Στην ακουστική, τα ντεσιμπέλ (dB) μετρούν το επίπεδο ηχητικής πίεσης σε λογαριθμική και όχι σε γραμμική κλίμακα. Αυτό σημαίνει ότι ο ήχος δεν αυξάνεται με απλά, σταθερά βήματα. Αντίθετα, κάθε βήμα προς τα πάνω αντιστοιχεί σε ολοένα μεγαλύτερη αύξηση της φυσικής ενέργειας. Σε συνηθισμένα περιβάλλοντα, είναι σπάνιο να βρεθεί ένας χώρος που να παραμένει στα 20 dB.

Για να ακούσετε ήχους στα 20 dB, πρέπει να αναζητήσετε μέρη με σχεδόν καθόλου κίνηση, ροή αέρα ή μηχανικό βόμβο. Ένας ψίθυρος που εκφέρεται χαμηλόφωνα από απόσταση 1,5 μέτρου καταγράφεται περίπου σε αυτό το επίπεδο. Ένα κλασικό μηχανικό ρολόι που κάνει τικ-τακ κοντά στο αυτί σας παράγει επίσης ηχητική πίεση περίπου 20 dB. Αν σταθείτε μέσα σε έναν απομονωμένο θάλαμο ηχογράφησης ή σε ένα καλά σφραγισμένο υπνοδωμάτιο σε αγροτική περιοχή τη νύχτα, ο ήχος του περιβάλλοντος μπορεί να πέσει στα 20 dB. Σε τέτοια περιβάλλοντα, ήχοι που συνήθως αγνοείτε γίνονται εύκολα αντιληπτοί. Μπορεί να ακούσετε το αμυδρό θρόισμα των ρούχων σας, την αναπνοή σας ή την τριβή του δέρματός σας στα σκεπάσματα. Στον ιστότοπό μας, τα 20 dB εμπίπτουν σαφώς στη ζώνη της ησυχίας, η οποία καλύπτει κάθε επίπεδο ήχου κάτω από τα 40 dB.

Κατανόηση της λογαριθμικής κλίμακας σε χαμηλές εντάσεις

Επειδή η κλίμακα των ντεσιμπέλ είναι λογαριθμική, για να συγκρίνουμε χαμηλές τιμές πρέπει να κατανοούμε τις αναλογίες ενέργειας. Μια αύξηση κατά 10 dB σημαίνει ότι η ακουστική ενέργεια πολλαπλασιάζεται επί δέκα και ότι τα ανθρώπινα αυτιά αντιλαμβάνονται τον ήχο ως περίπου διπλάσιας έντασης. Όταν ένας ήχος αυξάνεται κατά μόλις 3 dB, η φυσική ηχητική ενέργεια διπλασιάζεται. Εάν έχετε δύο ξεχωριστές πηγές ήχου που παράγουν η καθεμία 20 dB, η ταυτόχρονη λειτουργία τους ανεβάζει τη συνδυασμένη στάθμη ήχου στα 23 dB.

Η απόσταση αλλάζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε τον ήχο. Σε ανοιχτό χώρο, ο διπλασιασμός της απόστασής σας από μια μικρή πηγή ήχου μειώνει τη στάθμη κατά περίπου 6 dB. Σε εσωτερικούς χώρους, οι σκληρές επιφάνειες αντανακλούν τα κύματα πίσω στο δωμάτιο, επομένως η μείωση της στάθμης με την απόσταση είναι μικρότερη. Εάν κάποιος σας ψιθυρίζει στα 20 dB από απόσταση 1,5 μέτρου σε εξωτερικό χώρο, αν απομακρυνθείτε στα 3 μέτρα, ο ήχος μειώνεται σε περίπου 14 dB. Σε αυτό το σημείο, ο ψίθυρος βρίσκεται πολύ κοντά στο όριο ακοής για τους περισσότερους ενήλικες.

Η στάθμιση συχνότητας παίζει επίσης ρόλο. Τα ηχόμετρα συχνά μετρούν σε dBA, δηλαδή με στάθμιση Α. Η στάθμιση Α προσαρμόζει τα ακατέργαστα ακουστικά δεδομένα ώστε να αντιστοιχούν στην ευαισθησία του ανθρώπινου αυτιού, το οποίο ακούει τις μεσαίες συχνότητες της ομιλίας πολύ καλύτερα από τα χαμηλά μπάσα ή τα εξαιρετικά υψηλά πρίμα. Αντίθετα, η στάθμιση dBC παραμένει σχεδόν επίπεδη σε όλο το φάσμα και καταγράφει τα βαθιά μπάσα. Ένα δωμάτιο μπορεί να δείχνει 20 dBA επειδή τα αυτιά σας δεν μπορούν να αντιληφθούν αμυδρές, βαθιές δονήσεις, αλλά η εναλλαγή σε dBC μπορεί να αποκαλύψει υψηλότερη τιμή λόγω της μακρινής κυκλοφορίας σε αυτοκινητόδρομο ή του εξαερισμού κτιρίων.

Ασφαλής έκθεση και υγεία της ακοής στα 20 dB

Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος απώλειας ακοής από την έκθεση στα 20 dB. Οι οργανισμοί που παρακολουθούν την επαγγελματική ασφάλεια εστιάζουν σε πολύ πιο δυνατούς ήχους. Το Εθνικό Ινστιτούτο Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας (NIOSH) ορίζει συνιστώμενο όριο έκθεσης 85 dBA για 8ωρη εργάσιμη ημέρα, χρησιμοποιώντας συντελεστή ανταλλαγής 3 dB. Σύμφωνα με αυτό το σύστημα, κάθε αύξηση κατά 3 dB μειώνει στο μισό τον ασφαλή χρόνο: τα 88 dBA είναι ασφαλή για 4 ώρες, τα 91 dBA για 2 ώρες, τα 94 dBA για 1 ώρα, τα 97 dBA για 30 λεπτά, τα 100 dBA για 15 λεπτά, τα 103 dBA για περίπου 7,5 λεπτά, τα 106 dBA για περίπου 4 λεπτά, τα 109 dBA για περίπου 2 λεπτά και τα 112 dBA για περίπου 1 λεπτό. Η Υπηρεσία Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (OSHA) ορίζει το νόμιμο πρότυπο για τους χώρους εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες στα 90 dBA για 8 ώρες, με συντελεστή ανταλλαγής 5 dB και επίπεδο δράσης τα 85 dBA.

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) σημειώνουν ότι η απώλεια ακοής είναι απίθανη ακόμη και έπειτα από παρατεταμένη έκθεση σε επίπεδα ίσα ή χαμηλότερα από 70 dBA. Η απώλεια ακοής συνήθως οφείλεται σε παρατεταμένη ή επαναλαμβανόμενη έκθεση σε επίπεδα ίσα ή υψηλότερα από 85 dBA. Ο πόνος αρχίζει μεταξύ 120 και 130 dB, ενώ, σύμφωνα με τα NIOSH και OSHA, ο οξύς παλμικός θόρυβος δεν πρέπει ποτέ να ξεπερνά τα 140 dB peak. Επειδή τα 20 dB είναι 65 dB κάτω από το όριο του NIOSH και 50 dB κάτω από το επίπεδο αναφοράς του CDC, τα ανθρώπινα αυτιά μπορούν να παραμείνουν επ’ αόριστον σε περιβάλλον 20 dB χωρίς σωματική καταπόνηση ή κόπωση.

Ποιότητα ύπνου και το όριο των 20 dB

Παρόλο που τα 20 dB δεν ενέχουν κίνδυνο ακουστικής βλάβης, παίζουν τεράστιο ρόλο στην ανάπαυση, την αποκατάσταση και την υγιεινή του ύπνου. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) συνιστά η μέση στάθμη ήχου σε ένα υπνοδωμάτιο τη νύχτα να είναι κάτω από 30 dBA, ενώ τα μεμονωμένα, ξαφνικά συμβάντα θορύβου να παραμένουν κάτω από 45 dBA. Όταν ο θόρυβος περιβάλλοντος παραμένει γύρω στα 20 dB, το περιβάλλον ύπνου σας βρίσκεται 10 dB κάτω από το ανώτατο όριο του WHO για τον νυχτερινό ήχο. Επειδή η μείωση κατά 10 dB μειώνει στο μισό την αντιληπτή ένταση, ένα υπνοδωμάτιο στα 20 dB ακούγεται κατά το ήμισυ πιο δυνατά από ένα δωμάτιο στο όριο των 30 dBA.

Σε περιβάλλον 20 dB, το σώμα σας αποφεύγει τις ξαφνικές ακουστικές κορυφώσεις που πυροδοτούν μικροαφυπνίσεις. Ακόμη και όταν δεν ξυπνάτε πλήρως, ήχοι πάνω από 30 dBA μπορούν να σας βγάλουν από τους κύκλους βαθύ ύπνου ή να σας μεταφέρουν σε ελαφρύτερα στάδια ανάπαυσης. Ο WHO προτείνει επίσης να διατηρείται ο θόρυβος της οδικής κυκλοφορίας κάτω από 45 dB Lnight, ώστε να αποφεύγεται η μακροχρόνια διαταραχή του ύπνου. Η επίτευξη 20 dB σε εσωτερικούς χώρους δημιουργεί ένα ακουστικό φράγμα που σας προστατεύει από ξαφνικούς εξωτερικούς θορύβους. Μπορείτε να συμβουλευτείτε το πλήρες διάγραμμα ντεσιμπέλ για να δείτε πώς συγκρίνονται οι νυχτερινοί στόχοι με τα αστικά περιβάλλοντα κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Γιατί τα μικρόφωνα των smartphone δυσκολεύονται να μετρήσουν τα 20 dB

Η μέτρηση ενός χώρου στα 20 dB με ένα κινητό τηλέφωνο ευρείας κατανάλωσης είναι δύσκολη. Τα smartphone είναι κατασκευασμένα για να καταγράφουν την ανθρώπινη φωνή κατά τη διάρκεια κλήσεων και βίντεο, όχι για να λειτουργούν ως εργαστηριακά ηχόμετρα. Το κύριο εμπόδιο είναι η στάθμη θορύβου βάσης του μικροφώνου, η οποία συνήθως κυμαίνεται μεταξύ 25 και 35 dB στις σύγχρονες κινητές συσκευές. Η στάθμη θορύβου βάσης είναι ο βασικός ηλεκτρικός θόρυβος που παράγεται από την κάψουλα του μικροφώνου και τα εσωτερικά κυκλώματά του.

Επειδή το υλικό του τηλεφώνου δημιουργεί αυτόν τον ίδιο θόρυβο, η συσκευή δεν μπορεί να ανιχνεύσει ήχους πιο αθόρυβους από τον ηλεκτρικό βόμβο που παράγει η ίδια. Εάν τοποθετήσετε ένα τηλέφωνο σε ένα δωμάτιο που είναι πραγματικά στα 20 dB, η ένδειξη σε ένα μετρητή μέσω προγράμματος περιήγησης ή σε μια εφαρμογή συνήθως θα σταματήσει γύρω στα 25 με 35 dB. Στο ανώτερο όριο, τα τηλέφωνα φτάνουν σε μια στάθμη μεταξύ 95 και 110 dB, όπου το μικρόφωνο παραμορφώνει. Παρόλο που οι δοκιμές του NIOSH έχουν δείξει ότι οι καλύτερες εφαρμογές smartphone σε iPhone μπορούν να μετρούν με απόκλιση περίπου 2 dBA από τον εξοπλισμό αναφοράς μεταξύ 65 και 95 dBA, αυτή η ακρίβεια χάνεται κοντά στα 20 dB. Επιπλέον, πολλές συσκευές Android δείχνουν χαμηλότερες τιμές πάνω από τα 90 dB, ενώ τα κατώτερα όριά τους ποικίλλουν σημαντικά ανάλογα με τον κατασκευαστή.

Πρακτικά βήματα για τη σύγκριση ήσυχων δωματίων με ένα τηλέφωνο

Παρόλο που το smartphone σας δεν μπορεί να παρέχει απόλυτη εργαστηριακή μέτρηση στα 20 dB, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να αξιολογήσετε και να συγκρίνετε ήσυχα δωμάτια. Για να λάβετε χρήσιμα δεδομένα, διατηρήστε όλες τις συνθήκες δοκιμής πανομοιότυπες και αντιμετωπίστε τα αποτελέσματα ως σχετικές συγκρίσεις και όχι ως πιστοποιημένες μετρήσεις. Μπορείτε να ανοίξετε το ζωντανό εργαλείο στην αρχική σελίδα για να ξεκινήσετε τη δοκιμή.

1. Χρησιμοποιήστε ακριβώς το ίδιο τηλέφωνο για κάθε δωμάτιο. Επειδή οι στάθμες θορύβου βάσης των μικροφώνων διαφέρουν ανάλογα με το μοντέλο της συσκευής, μην συγκρίνετε ποτέ μετρήσεις που λαμβάνονται με δύο διαφορετικά τηλέφωνα.
2. Αποφύγετε να αγγίζετε ή να κρατάτε τη συσκευή. Τοποθετήστε το τηλέφωνο σε μια μαλακή, σταθερή επιφάνεια, όπως ένα μαξιλάρι ή ένα διπλωμένο ύφασμα. Το κράτημα του τηλεφώνου μεταφέρει κραδασμούς από τα χέρια και θόρυβο από το δέρμα στη θύρα του μικροφώνου.
3. Μετρήστε τη μέση στάθμη ήχου αντί για μεμονωμένες κορυφές. Μια μεμονωμένη ένδειξη παρουσιάζει συνεχείς διακυμάνσεις. Χρησιμοποιήστε το ισοδύναμο συνεχές επίπεδο ήχου (Leq), το οποίο υπολογίζει τον μέσο όρο της ακουστικής ενέργειας σε 30 έως 60 δευτερόλεπτα. Μπορείτε να παρακολουθήσετε αυτή τη σταθερότητα χρησιμοποιώντας τον Μετρητή θορύβου.
4. Εξαλείψτε τους εσωτερικούς θορύβους του σπιτιού. Απενεργοποιήστε τους ανεμιστήρες, τις μονάδες θέρμανσης, τις οικιακές συσκευές και τους ηλεκτρονικούς φορτιστές πριν από τη δοκιμή. Ακόμη και ένας ανεμιστήρας φορητού υπολογιστή που λειτουργεί στο ρελαντί μπορεί να ανεβάσει τη στάθμη ενός χώρου από τα 20 dB σε πάνω από 35 dB.
5. Αναζητήστε τη χαμηλότερη σταθερή τιμή βάσης. Εάν το Δωμάτιο Α παραμένει σταθερό στα 26 dB, στο κατώτερο όριο του τηλεφώνου σας, για 60 δευτερόλεπτα, ενώ το Δωμάτιο Β κυμαίνεται γύρω στα 32 dB, ξέρετε ότι το Δωμάτιο Α είναι πραγματικά πιο ήσυχο, ακόμη κι αν η πραγματική στάθμη του είναι πιο κοντά στα 20 dB.

Πώς συγκρίνονται τα 20 dB με κοντινά επίπεδα ντεσιμπέλ

Για να βάλετε τα 20 dB σε προοπτική, βοηθά να εξετάσετε τα επίπεδα ακριβώς πάνω και κάτω από αυτά. Η πτώση στα 10 dB σας φέρνει στο όριο όσων μπορούν να ανιχνεύσουν υγιή ανθρώπινα αυτιά σε κλινικές δοκιμές ακοής. Αυτό το επίπεδο έχει μόνο το ένα δέκατο της ακουστικής ενέργειας των 20 dB και ακούγεται κατά το ήμισυ πιο δυνατά.

Η άνοδος στα 30 dB πολλαπλασιάζει την ακουστική ενέργεια επί δέκα. Ένας ήχος 30 dB ακούγεται διπλάσιας έντασης από έναν ήχο 20 dB. Αυτή είναι η ένταση μιας ήσυχης γωνιάς μελέτης σε βιβλιοθήκη ή ενός σπιτιού σε μια ήσυχη γειτονιά. Μια περαιτέρω αύξηση κατά 10 dB σας φέρνει στα 40 dB, το σημείο όπου τελειώνει η ζώνη της ησυχίας και αρχίζει η ζώνη μέτριας έντασης. Στα 40 dB, ο ήχος έχει 100 φορές την ενέργεια των 20 dB. Κατανοώντας αυτά τα μαθηματικά βήματα, μπορείτε να αξιολογήσετε πώς μικρές αλλαγές στα επίπεδα ντεσιμπέλ δημιουργούν πραγματικές διαφορές στην ακουστική άνεση.