Jak głośne jest 50 dB?

Jak brzmi 50 dB w codziennym życiu

Poziom dźwięku wynoszący 50 dB mieści się w zakresie umiarkowanym, który obejmuje od 40 do 60 dB. Jest głośniejszy niż ciche otoczenie, w którym poziom dźwięku wynosi poniżej 40 dB, ale znacznie cichszy niż dźwięki z kategorii głośnych, zaczynającej się od 60 dB. Na co dzień spotykamy się z poziomem 50 dB w miejscach, w których panuje spokojna atmosfera, a aktywność jest zorganizowana. Ciche biuro typu open space, w którym ludzie piszą, czytają i mówią cicho, często osiąga ten poziom. Słychać go także na zewnątrz podczas lekkiego lub umiarkowanego deszczu, gdy krople uderzają o liście, trawę i chodnik.

Aby zrozumieć, co oznacza 50 dB, warto przypomnieć sobie, jak działa skala decybelowa. Jest ona logarytmiczna. Każdy kolejny krok oznacza coraz większy wzrost fizycznej energii dźwięku. Dodanie 10 dB oznacza, że energia akustyczna zwiększa się dziesięciokrotnie, a ludzie odbierają dźwięk jako około dwa razy głośniejszy. W porównaniu z 60 dB dźwięk o poziomie 60 dB ma dziesięciokrotnie większą energię i brzmi dwa razy głośniej. W porównaniu z 40 dB dźwięk o poziomie 50 dB ma dziesięciokrotnie większą energię i brzmi dwa razy głośniej.

Pomiary dźwięku uwzględniają również ważenie częstotliwościowe. Najczęściej stosowaną skalą jest dBA, czyli decybele ważone charakterystyką A. Ludzkie uszy nie słyszą wszystkich częstotliwości jednakowo. Nasz słuch jest mniej wrażliwy na bardzo niskie basy i bardzo wysokie tony. Skala dBA dostosowuje wyniki pomiarów do charakterystyki ludzkiego słuchu. Inna skala to dBC, czyli decybele ważone charakterystyką C, która jest niemal płaska i uwzględnia głębokie basy. Gdy poziom hałasu w biurze lub podczas deszczu wynosi 50 dBA, pomiar uwzględnia sposób, w jaki słyszy człowiek.

Dlaczego w cichych biurach i strefach pracy w skupieniu poziom wynosi 50 dBA

W miejscach pracy zaprojektowanych z myślą o koncentracji często dąży się do poziomu dźwięku około 50 dBA. W biurze typu open space całkowita cisza rzadko jest praktyczna. W cichym pomieszczeniu drobne dźwięki stają się bardzo wyraźne. Pojedyncze kaszlnięcie, upuszczony długopis lub stukanie w klawisze mogą natychmiast przerwać koncentrację. Gdy dźwięk tła utrzymuje się na poziomie około 50 dBA, tworzy stałe tło akustyczne, które łagodzi nagłe hałasy.

Takie środowisko akustyczne często powstaje w wyniku połączenia wielu cichych źródeł dźwięku. Szum wentylacji budynku, cichy sprzęt komputerowy i odgłosy ruchu w oddali sumują się. W akustyce dodanie dwóch źródeł dźwięku o tym samym poziomie zwiększa łączny poziom o około 3 dB, ponieważ wzrost o 3 dB podwaja energię akustyczną. Jeśli jedna jednostka wentylacyjna generuje 47 dB, dodanie drugiej identycznej zwiększa poziom do 50 dB.

Odległość wpływa również na rozchodzenie się dźwięków w biurze. Na zewnątrz podwojenie odległości od małego źródła dźwięku obniża poziom o około 6 dB. Wewnątrz fale dźwiękowe odbijają się od ścian, sufitów i biurek, dlatego podwojenie odległości obniża poziom o mniej niż 6 dB. Umieszczenie wspólnego sprzętu dalej od stanowisk pracy pomaga utrzymać przy biurkach docelowy poziom 50 dBA. Pracownicy mogą sprawdzać poziomy w różnych strefach miejsca pracy za pomocą wykresu decybeli.

Jak jednostajny deszcz maskuje inne dźwięki

Jednostajny deszcz to jeden z najbardziej wyrazistych przykładów dźwięku o poziomie 50 dB występujących w przyrodzie. Lekki deszcz padający na miękką ziemię lub umiarkowany deszcz na ulicy wytwarza ciągły dźwięk o szerokim spektrum. W przeciwieństwie do nieregularnego hałasu biurowego deszcz tworzy nieprzerwaną fakturę dźwiękową, którą wiele osób uznaje za kojącą.

Zjawisko to znane jest jako maskowanie dźwięku. Występuje ono wtedy, gdy stały dźwięk w tle zmniejsza słyszalność innych, nieregularnych hałasów. Ponieważ umiarkowany deszcz tworzy stabilną kurtynę dźwiękową o poziomie 50 dBA, maskuje ciche zakłócenia dobiegające z sąsiednich pomieszczeń lub odległy ruch uliczny. Ludzki mózg szybko klasyfikuje jednostajne dźwięki jako tło, co pozwala skupić uwagę na czytaniu lub pracy.

Nagłe skoki poziomu dźwięku zmuszają mózg do zwrócenia uwagi, ale deszcz o poziomie 50 dB pozostaje jednostajny. Nie słychać w nim ostrych, perkusyjnych uderzeń ani wzorców mowy. Ta jednostajność wyjaśnia, dlaczego systemy białego szumu często wykorzystują odgłosy płynącej wody, aby pomagać ludziom w nauce lub pracy w ruchliwych budynkach.

Zdrowie słuchu i bezpieczny czas ekspozycji przy 50 dBA

Z punktu widzenia zdrowia słuchu poziom 50 dBA jest całkowicie bezpieczny. Nie wiąże się z ryzykiem utraty słuchu spowodowanej hałasem, nawet przy ciągłej ekspozycji.

Agencje zdrowia publicznego ustaliły jasne wytyczne dotyczące bezpiecznych poziomów hałasu:

• Centers for Disease Control and Prevention (CDC) stwierdza, że utrata słuchu jest mało prawdopodobna przy ekspozycji na poziom 70 dBA lub niższy, nawet przez długi czas. Ekspozycja na poziom 85 dBA lub wyższy może z czasem powodować uszkodzenia słuchu.
• National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH) ustala zalecany limit 85 dBA dla 8-godzinnego dnia pracy, stosując współczynnik wymiany 3 dB. Dopuszczalny czas skraca się o połowę przy każdym wzroście o 3 dB: 88 dBA przez 4 godziny, 91 dBA przez 2 godziny, 94 dBA przez 1 godzinę, 97 dBA przez 30 minut, 100 dBA przez 15 minut, 103 dBA przez około 7,5 minuty, 106 dBA przez około 4 minuty, 109 dBA przez około 2 minuty i 112 dBA przez około 1 minutę.
• Occupational Safety and Health Administration (OSHA) egzekwuje prawny limit hałasu w miejscu pracy wynoszący 90 dBA przez 8 godzin, przy współczynniku wymiany 5 dB, i ustala poziom działania na 85 dBA.
• Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca, by dorośli utrzymywali poziom dźwięków rekreacyjnych poniżej 80 dB przez maksymalnie 40 godzin tygodniowo.

Ponieważ poziom 50 dBA jest o 35 dBA niższy od progu NIOSH wynoszącego 85 dBA, NIOSH nie określa limitu czasu ekspozycji. Można przebywać i pracować w warunkach 50 dBA bez ograniczeń czasowych, nie narażając słuchu na uszkodzenie. Oznaki niebezpiecznego hałasu, takie jak konieczność krzyczenia, by być słyszanym z odległości wyciągniętej ręki, dzwonienie w uszach (szumy uszne) lub przytłumiony słuch, występują dopiero przy znacznie wyższych poziomach. Dobrze dopasowane zatyczki do uszu tłumią dźwięk o 15 do 30 dB, ale przy 50 dB są zbędne. Ich użycie obniżyłoby poziom dźwięku otoczenia do 20–35 dB.

Zakłócenia snu w nocy a normy WHO

Choć 50 dB jest bezpieczne dla słuchu w ciągu dnia, może zakłócać nocny wypoczynek. Podczas snu układ słuchowy nadal przetwarza dźwięki. Poziom 50 dB może zaburzać cykle snu, powodować krótkie wybudzenia lub uniemożliwiać głęboki sen.

Światowa Organizacja Zdrowia określa ścisłe wytyczne dotyczące hałasu w nocy:

Średni poziom 50 dB w sypialni przekracza o 20 dB zalecenie WHO wynoszące 30 dBA. Ponieważ decybele są logarytmiczne, a wzrost o 10 dB jest odbierany jako dwukrotnie większa głośność, 50 dB brzmi cztery razy głośniej niż zalecany poziom 30 dBA w sypialni. Stały poziom 50 dB przekracza również próg 45 dBA dla pojedynczych zdarzeń w nocy. Aby zapewnić sobie głęboki sen, obniżenie poziomu dźwięku do 30 dB lub 35 dB zapewnia znacznie lepsze warunki do wypoczynku.

Dokładny pomiar 50 dB za pomocą smartfona

Możesz sprawdzić, czy w domu lub biurze poziom dźwięku wynosi 50 dB, korzystając z miernika w przeglądarce na stronie głównej, lub śledzić zmiany w czasie za pomocą Miernika hałasu. Znajomość ograniczeń mikrofonu w smartfonie pomaga uzyskać dokładne pomiary.

Mikrofon w smartfonie został zaprojektowany głównie z myślą o ludzkiej mowie. Wewnętrzny poziom szumu mikrofonu w urządzeniach mobilnych zazwyczaj mieści się w zakresie od 25 do 35 dB. Dźwięków cichszych od tego poziomu nie da się odróżnić od szumu obwodów wewnętrznych. Z drugiej strony mikrofony w telefonach osiągają górną granicę w zakresie od 95 do 110 dB, powyżej której dochodzi do przesterowania.

Ponieważ 50 dB leży znacznie powyżej poziomu szumu 25–35 dB i poniżej górnej granicy 95–110 dB, telefony komórkowe dobrze mierzą dźwięki o takim poziomie. W testach aplikacji do pomiaru dźwięku na smartfony przeprowadzonych przez NIOSH najlepsze aplikacje na iPhone’a podawały wyniki różniące się o około 2 dBA od wskazań skalibrowanych mierników w zakresie od 65 do 95 dBA. Wiele telefonów z systemem Android zaniża wyniki powyżej 90 dB, ale obie platformy radzą sobie stosunkowo dobrze z umiarkowanymi poziomami bliskimi 50 dB.

Aby uzyskać dokładny pomiar, nie polegaj na pojedynczym, chwilowym odczycie. Krótkie dźwięki, takie jak przesuwanie krzesła, mogą spowodować chwilowy skok. Zamiast tego zmierz równoważny poziom dźwięku ciągłego (Leq). Pomiar Leq przez 30 do 60 sekund daje średnią, która odzwierciedla rzeczywisty poziom hałasu w otoczeniu.

Praktyczne sposoby na osiągnięcie lub utrzymanie poziomu 50 dB w pomieszczeniu

Sposób zarządzania dźwiękiem w celu osiągnięcia lub utrzymania poziomu 50 dB zależy od tego, czy w pomieszczeniu jest obecnie zbyt głośno, czy zbyt cicho.

Jeśli poziom hałasu w biurze lub salonie przekracza 50 dB z powodu hałasu z zewnątrz lub pracy maszyn, można go obniżyć, odpowiednio rozmieszczając źródła dźwięku i stosując materiały pochłaniające dźwięk. Podwojenie odległości od małego źródła hałasu na zewnątrz obniża poziom o około 6 dB, choć odbicia dźwięku w pomieszczeniu sprawiają, że spadek jest nieco mniejszy. Odsunięcie biurek od hałaśliwego sprzętu pozwala wykorzystać ten efekt. Grube zasłony, dywany i akustyczne panele ścienne pochłaniają dźwięk odbijający się od twardych powierzchni.

Jeśli w pomieszczeniu jest zbyt cicho i panuje w nim nieprzyjemna pustka akustyczna, wprowadzenie delikatnego dźwięku o poziomie 50 dB może poprawić koncentrację. Cichy wentylator lub cicho działająca wentylacja wytwarzają równomierne tło akustyczne. Pamiętaj, że połączenie dwóch identycznych dźwięków zwiększa poziom o około 3 dB. Jeśli jeden wentylator pracujący na niskich obrotach generuje 47 dB, włączenie dwóch identycznych urządzeń podnosi łączny poziom do 50 dB. Taki zrównoważony poziom zapewnia naturalne maskowanie dźwięku, nie zbliżając się do progu CDC wynoszącego 70 dBA ani nie powodując zmęczenia.