Tabela decybeli

Jak działa skala decybeli

Decybel (dB) to jednostka poziomu dźwięku. Skala jest logarytmiczna, więc równe przyrosty nie oznaczają równych przyrostów poziomu dźwięku. Oto zmiany, które mają największe znaczenie:

• +3 dB: podwojenie energii dźwięku.
• +10 dB: dźwięk jest odbierany jako około dwukrotnie głośniejszy, a jego energia jest dziesięciokrotnie większa.
• Dwa jednakowe źródła razem: około 3 dB głośniej niż jedno źródło. Dwa identyczne dźwięki nie podwajają poziomu.
• Odległość od małego źródła na otwartej przestrzeni: podwojenie odległości obniża poziom o około 6 dB.

W pomieszczeniach odległość ma mniejsze znaczenie, ponieważ ściany, podłogi i sufity odbijają dźwięk z powrotem do wnętrza. Dlatego poziom tego samego źródła może być wyższy w małym pomieszczeniu o twardych powierzchniach niż w dużym pomieszczeniu o miękkich powierzchniach.

dBA i dBC w tabeli

Tabele zazwyczaj podają wartości w dBA, czyli z korekcją A. Korekcja A odzwierciedla to, jak ludzie słyszą codzienne dźwięki, dlatego w mniejszym stopniu uwzględnia bardzo niskie i bardzo wysokie częstotliwości. Korekcja C jest niemal płaska i uwzględnia niskie tony. Tabele podają dBA, ponieważ jest to standard dla codziennego hałasu i limitów bezpieczeństwa słuchu.

Gdy tabela podaje wartość w dB bez oznaczenia korekcji, korekcja nie jest określona, a liczba oznacza typowy poziom. Limity dotyczące słuchu na tej stronie są zawsze podawane w dBA. Jeśli poziom dźwięku w dBC jest znacznie wyższy niż w dBA, oznacza to, że dźwięk zawiera dużo niskich tonów, jak na przykład dźwięk silnika lub muzyka z mocnym basem.

Typowe dźwięki w różnych miejscach

Poniższe poziomy to typowe wartości, a nie pomiary z jednego konkretnego miejsca. Każda pozycja prowadzi do strony poświęconej danemu poziomowi, na której znajdziesz przykłady, porównanie głośności, demonstrację odsłuchową i bezpieczny czas ekspozycji.

Zwróć uwagę na różnicę między 85 dB a 100 dB. Każde +3 dB skraca bezpieczny czas o połowę, więc 85 dBA jest bezpieczne przez 8 godzin dziennie, a 100 dBA przez zaledwie 15 minut.

Co poziomy oznaczają dla słuchu

Cztery instytucje publiczne publikują wytyczne dotyczące słuchu. Podają różne wartości i odnoszą się do różnych kwestii, dlatego warto sprawdzić, czego dotyczą poszczególne zalecenia.

• NIOSH (USA): zaleca limit ekspozycji wynoszący 85 dBA, uśredniony dla 8 godzin, przy czym każde +3 dB skraca bezpieczny czas o połowę. To najbardziej rygorystyczne zalecenie na tej stronie.
• OSHA (amerykańskie prawo pracy): dopuszcza 90 dBA przez 8 godzin, stosując współczynnik wymiany wynoszący 5 dB. Próg działania wynoszący 85 dBA oznacza konieczność wdrożenia programu ochrony słuchu.
• CDC: dźwięki o poziomie 70 dBA lub niższym raczej nie powodują utraty słuchu, nawet przy długotrwałym narażeniu. Długotrwała lub powtarzająca się ekspozycja na poziomie 85 dBA lub wyższym może uszkodzić słuch.
• WHO: wytyczne dotyczące bezpiecznego słuchania dla dorosłych zalecają około 80 dB przez maksymalnie 40 godzin tygodniowo.

W przypadku snu wytyczne WHO są inne. Zalecają one, aby średni poziom dźwięku w sypialni w ciągu nocy wynosił poniżej 30 dBA, a poziom pojedynczych zdarzeń dźwiękowych — poniżej 45 dBA.

Zwróć uwagę na dwa sygnały ostrzegawcze. Jeśli musisz krzyczeć, aby ktoś usłyszał cię z odległości wyciągniętej ręki, dźwięk jest zbyt głośny jak na czas, który w nim spędzasz. Jeśli po ekspozycji dzwoni ci w uszach (szumy uszne) lub słyszysz przytłumione dźwięki, oznacza to, że twoje uszy zostały przeciążone. Oddal się od źródła dźwięku i chroń słuch.

Ochronniki słuchu pomagają, gdy nie możesz się oddalić. Piankowe zatyczki do uszu i nauszniki są w USA oznaczane współczynnikiem NRR. Rzeczywisty poziom ochrony jest zazwyczaj niższy niż podany na etykiecie, a dobrze dopasowane zatyczki często tłumią dźwięk o 15 do 30 dB. Dobre dopasowanie ma większe znaczenie niż wartość podana na opakowaniu.

Dlaczego wartości w tabeli są typowe

Liczba w tabeli oznacza typowy poziom, a nie dokładny pomiar. Poziom tego samego źródła może się różnić w zależności od odległości, pomieszczenia oraz miejsca, w którym znajduje się mikrofon lub twoje ucho. Podejdź bliżej głośnika, a poziom wzrośnie. Wejdź do dużej, otwartej przestrzeni, a spadnie.

Aby samodzielnie sprawdzić poziom dźwięku, otwórz miernik na stronie głównej. Mierz przez 30 do 60 sekund, trzymaj telefon na wysokości uszu, z dala od ścian, i odczytaj wartość Avg (Leq), czyli średnią z tego czasu. Następnie porównaj tę wartość z tabelą, aby sprawdzić, jaki jest przybliżony poziom dźwięku. Telefon pozwala oszacować poziom, ale nie jest skalibrowanym miernikiem poziomu dźwięku, więc używaj go raczej do porównywania miejsc i pór niż do dokładnego dopasowywania wyników do tabeli.